பூத்தாலும் காயா மரம் உள;நன்று அறியார்,
மூத்தாலும் மூவார், நூல் தேற்றாதார் ;பாத்திப்
புதைத்தாலும் நாறாத வித்து உள;பேதைக்கு
உரைத்தாலும் செல்லாது,உணர்வு......

சந்தை முடிந்து கிளம்பும்போது சந்தையை நுகர வந்த ஒருசில மனிதர்கள் நம்மை சூழ்ந்துகொண்டு தற்சார்பு குறித்தும், இந்த வாழ்க்கைக்குள் இருக்கும் வளமான வாய்ப்புகளை குறித்தும் கேள்வி  எழுப்பும்போது  உடனே நாம் ‘மந்திரத்தால் மாங்காயும், தந்திரத்தால் தேங்காயும் வரவழைப்போம் என்கிற தொனியில் பதிலளிக்காமல் இந்தப்பாதையில் உண்மையிலேயே சந்திக்கும் பிரச்சனைகளை பகிர்ந்துகொண்டு கடந்துவிட வேண்டும். காரணம் அவர்கள் அப்போது கேட்டார்கள்! இப்போது கேட்கிறார்கள்! இனியும் கேட்பார்கள்.! அவர்கள் அப்படித்தான். அவர்களால் அவ்வளவே முடியும்.